Wat is het verschil tussen een compromis en een wederzijdse aan- en verkoopbelofte?

Met het oog op de aankoop van een bedrijfsgebouw, valt bij het bepalen van het type overeenkomst die zal worden gebruikt, soms het begrip “wederzijdse aankoop- en verkoopbelofte”. Er mag evenwel niet van worden uitgegaan dat dit hetzelfde is als een compromis. Wij lichten jou graag de verschillen toe.

Wat is een compromis?

Om van een verkoop te kunnen spreken is het essentieel dat er tussen beide partijen een akkoord is omtrent de verkoopprijs, het onroerend goed waarover de verkoop gaat en de identiteit van de verkopende en kopende partij. Een bod aan de vraagprijs is een goed begin, maar evenwel nog geen geldige aankoop-verkoop aangezien de verkoper eerst nog akkoord zal moeten gaan met de identiteit van de koper.

De compromis of de onderhandse verkoopovereenkomst, is vervolgens de schriftelijke weerslag van dit akkoord tussen koper en verkoper. Hierin wordt ook opgenomen of er sprake is van erfdienstbaarheden, of er meeverkochte roerende goederen zijn, of er een opschortende voorwaarde is (vb.: voor het bekomen van een hypothecaire lening),...

Naar aanleiding van het ondertekenen van de compromis, betaalt de koper een voorschot op de aankoopprijs aan de verkoper. In principe gaat ook de eigendom van het goed op dat moment over van de verkoper op de koper. In de praktijk komen partijen evenwel in de compromis meestal overeen dat de eigendom pas zal overgaan bij het verlijden van de notariële verkoopakte, wat ook het moment is waarop het saldo van de verkoopprijs wordt betaald.

Vanaf het moment dat de onderhandse verkoopovereenkomst is ondertekend (of - indien er een opschortende voorwaarde is - het moment waarop de opschortende voorwaarde is vervuld), begint er een termijn van 4 maanden te lopen waarbinnen de verkoop geregistreerd moet worden (en de notariële akte dus verleden moet zijn).

Deze manier van werken geniet in het merendeel van de verkoopsdossiers de absolute voorkeur aangezien de verkoop zo meteen beklonken is.

Wat is een wederzijdse aan- en verkoopbelofte?

Soms gebeurt het dat partijen de verkoop evenwel nog even willen uitstellen. Dit kan bijvoorbeeld zijn om fiscale redenen, of omdat er eerst nog een bodemonderzoek moet gebeuren, of omdat men er nog niet uit is welke vennootschap het pand effectief zal aankopen. In dat geval wordt gebruikt gemaakt van een wederzijdse aan- en verkoopbelofte, die de nodige flexibiliteit biedt wat betreft de termijn om tot aankoop-verkoop over te gaan.

Dergelijk systeem houdt in dat de kandidaat-verkoper gedurende een bepaalde termijn belooft om het desbetreffende onroerend goed aan de kandidaat-koper te verkopen. Gaat de kandidaat-koper niet in op deze aankoopoptie, dan belooft deze op haar beurt om het onroerend goed van de kandidaat-verkoper aan te kopen gedurende een bepaalde periode.

Hierbij wordt door de kandidaat-koper dikwijls een optiegeld betaald aan de kandidaat-verkoper, aangezien deze toch enige vertraging ondervindt bij de verkoop van zijn pand.

Eenmaal de partijen menen dat de tijd rijp is om tot aankoop-verkoop over te gaan, lichten zij hun optie, waarna de verkoop tot stand komt bij het verlijden van de notariële akte. Het betaalde optiegeld wordt in dat geval aangerekend als voorschot op de aankoopprijs.


Overweeg je zelf ook je pand te verkopen?

Neem een kijkje naar ons stappenplan over hoe wij voor jou aan de slag gaan!

Bekijk het stappenplan